महाराष्ट्राच्या राजकीय पटलावरचा एक धगधगता अंगार आज शांत झाला आहे. उपमुख्यमंत्री अजित अनंतराव पवार यांच्या निधनाने महाराष्ट्राने केवळ एक नेता गमावला नाही, तर प्रशासनावर हुकूमत गाजवणारा एक ‘लोहपुरुष’ गमावला आहे. ‘रुरलस्टोरी’च्या वतीने या महान लोकनेत्याच्या संघर्षाचा आणि कार्याचा घेतलेला हा सविस्तर आढावा.
जे जे समोर येईल, त्याला भिडायचं आणि जे हाती घेतलंय, ते तडीस न्यायचं” हा बाणा आयुष्यभर जपणारे अजित दादा आज काळाच्या पडद्याआड गेले. बारामतीच्या मातीतून सुरू झालेला हा प्रवास मंत्रालयाच्या सहाव्या मजल्यापर्यंत पोहोचला, पण त्यामागे होता प्रचंड त्याग, अफाट कष्ट आणि कधीही न थकणारी जिद्द.
१. शून्यातून विश्व आणि राजकीय श्रीगणेशा
अजित दादांचा जन्म २२ जुलै १९५९ रोजी झाला. वडील अनंतराव पवार चित्रपट सृष्टीत असले तरी अजित दादांना मातीतील राजकारणाने साद घातली. १९८२ मध्ये सहकारी साखर कारखान्याच्या निवडणुकीतून त्यांनी आपला ठसा उमटवायला सुरुवात केली. १९९१ मध्ये ते पहिल्यांदा लोकसभेवर निवडून गेले, पण काका शरद पवार यांच्यासाठी त्यांनी खासदारकीचा राजीनामा दिला आणि महाराष्ट्राच्या राजकारणात सक्रिय झाले. तिथून जो प्रवास सुरू झाला, तो थेट उपमुख्यमंत्रीपदापर्यंत पाच वेळा पोहोचला.
२. प्रशासनाचा ‘दादा’ माणूस
अजित पवार यांच्या कामाची पद्धत ही एखाद्या लष्करी शिस्तीसारखी होती.
वेळेचे पक्के: “पहाटे ५ ची वेळ म्हणजे ५ वाजून शून्य मिनिटे” ही त्यांची ओळख. अधिकारी घाबरत नसत, तर त्यांच्या अभ्यासू वृत्तीचा आदर करत.
कामाचा उरका: फाईल अडकवून ठेवणे त्यांच्या डिक्शनरीत नव्हते. मंत्रालयात सर्वात जास्त कामाचा उरका असलेला नेता म्हणून त्यांची ख्याती होती.
सडेतोड स्वभाव: गोड बोलून कामे लांबणीवर टाकण्यापेक्षा, “हे होणार नाही” असं तोंडावर सांगण्याची हिंमत त्यांच्याकडे होती.
३. बारामती ते महाराष्ट्र: विकासाचे मॉडेल
आज बारामतीकडे पाहिल्यावर जे आधुनिक शहर दिसते, त्यामागे अजित दादांचे व्हिजन आहे.
कृषी आणि सिंचन: महाराष्ट्रात सिंचनाचे जाळे विस्तारण्यासाठी त्यांनी घेतलेले कष्ट अतुलनीय आहेत.
पुणे जिल्ह्याचा कायापालट: पुणे मेट्रो, रिंग रोड आणि औद्योगिक वसाहतींच्या माध्यमातून त्यांनी पुण्याला जागतिक नकाशावर आणले.
लाडकी बहीण योजना: अलीकडच्या काळात महिलांसाठी त्यांनी आणलेल्या योजना त्यांच्यातील हळव्या आणि सामाजिक जाण असलेल्या नेत्याची ओळख करून देतात.
४. संघर्षाचा महामेरू
दादांचे आयुष्य कधीच फुलांच्या पायघड्यांचे नव्हते. त्यांच्यावर भ्रष्टाचाराचे आरोप झाले, त्यांच्या घरांवर छापे पडले, सत्तेतून बाहेर जाण्याची वेळ आली, पण ते कधी डगमगले नाहीत. २०१९ आणि २०२३ मधले त्यांचे राजकीय निर्णय हे त्यांच्या संघर्षाचे सर्वोच्च बिंदू होते. “विकासासाठी सत्तेत राहणे” ही आपली भूमिका मांडण्यासाठी त्यांनी स्वतःच्या दैवताशी (काकांकडे) सुद्धा संघर्ष केला. हा संघर्ष केवळ सत्तेसाठी नव्हता, तर आपल्या समर्थकांसाठी काहीतरी करून दाखवण्यासाठी होता.
५. एक हळवा लोकनेता
बाहेरून नारळासारखे कडक वाटणारे दादा आतून खूप हळवे होते. कार्यकर्त्याच्या घरातील लग्न असो वा दुःख, दादा तिथे हजर असायचे. “माझा कार्यकर्ता संकटात नको” ही त्यांची कायमची भावना असे. आज त्याच कार्यकर्त्यांचे डोळे पाणावले आहेत.
रुरलस्टोरी कडून भावपूर्ण श्रद्धांजली
महाराष्ट्राच्या राजकारणातील ‘टाईमटेबल’ हरपलं आहे. निर्णय घेणारा हात थांबला आहे. महाराष्ट्राच्या कानाकोपऱ्यात जेथे जेथे रस्ते, धरणे आणि शाळा उभ्या आहेत, तिथल्या प्रत्येक विटेवर अजित दादा, तुमचं नाव कोरलेलं असेल.
अजित दादा, तुम्ही केवळ स्मृतीत नाही, तर महाराष्ट्राच्या प्रगतीत सदैव जिवंत राहाल!
भावपूर्ण श्रद्धांजली!
ईश्वर त्यांच्या पवित्र आत्म्यास चिरशांती प्रदान करो.
लेखन: जोतीराम बाबु शिंदे
Comment
भावपूर्ण शब्दांत व्यक्त केलेली ही श्रद्धांजली मनाला स्पर्शून जाते.
अजित दादांचे कार्य, कणखरपणा आणि माणुसकी कायम स्मरणात राहील.
ईश्वर त्यांच्या आत्म्यास चिरशांती देवो. 🙏