गावच्या मातीतून ‘सीए’च्या शिखरापर्यंत: रणजित घरपणकर यांची १० वर्षांची जिद्दीची ‘तपश्चर्या’

[विशेष वृत्तात : रुरल स्टोरी (ruralstory.in)]

ग्रामीण भागात जन्मलेल्या प्रत्येक मुलाच्या डोळ्यात एक स्वप्न असतं, पण ते स्वप्न सत्यात उतरवण्यासाठी लागणारा संघर्ष आणि काळ मात्र प्रत्येकाच्या नशिबात नसतो. आज ‘रुरलस्टोरी’च्या वतीने अशा एका तरुणाला आम्ही मानाचा मुजरा करत आहोत, ज्याने आपल्या संघर्षातून एक नवा आदर्श उभा केला आहे. तो म्हणजे आमचा लाडका रणजित बाबुराव घरपणकर.

दिंडेवाडी विद्यालयातील ते आठवणींचे दिवस

माझ्या डोळ्यासमोर आजही तो काळ उभा राहतो, जेव्हा मी सातवीत होतो आणि रणजित दादा दहावीत होता. आम्ही ज्या शाळेत शिकलो, त्या शाळेचं नाव तेव्हा ‘दिंडेवाडी विद्यालय’ असं होतं (आजचे शंकर चक्रू पाटील माध्यमिक विद्यालय). गावातली ती साधी शाळा, तो वर्ग आणि तिथला तो उत्साह आजही तसाच स्मरणात आहे. शाळा सोडल्यानंतर अनेकांचे रस्ते बदलतात, पण रणजित दादाने जो रस्ता निवडला होता, तो काट्याकुट्यांचा आणि अत्यंत कठीण होता.

आजी-आजोबांचे कष्ट आणि मामा-मामींचे मार्गदर्शन

रणजितच्या यशाची इमारत आज दिमाखात उभी असली, तरी तिचा पाया त्याचे आजोबा बंडू तुकाराम फराकटे आणि आजी बायका बंडू फराकटे यांनी रचला आहे. या आजी-आजोबांनी नातवाच्या प्राथमिक आणि माध्यमिक शिक्षणासाठी वयाची पर्वा न करता रक्ताचं पाणी केलं.
पुढे शिक्षणासाठी तो दिंडेवाडीला आपल्या मामांकडे राहिला. तिथे त्याला मामा विलास फराकटे व मामी वरदा फराकटे आणि सोबतीलाच मामा बळवंत फराकटे व मामी विजयमाला फराकटे या सर्वांची मोलाची साथ लाभली. या संपूर्ण फराकटे परिवाराने त्याला पोटच्या मुलाप्रमाणे माया दिली आणि प्रत्येक अडचणीत त्याच्या पाठीशी खंबीर ढाल बनून उभे राहिले. याच काळात मावस मामा शंकर डाफळे (CA) यांच्या मार्गदर्शनाने त्याला या कठीण क्षेत्राची पहिली ओळख करून दिली.

संसाराची जबाबदारी आणि पत्नीची खंबीर साथ

रणजित दादाचा हा प्रवास केवळ विद्यार्थी म्हणून नव्हता, तर तो एका जबाबदार गृहस्थाचाही होता. लग्नानंतर संसाराचा गाडा समर्थपणे सांभाळत, त्यांच्या पत्नी सौ. श्वेता रणजित घरपणकर यांनी रणजित दादाला अभ्यासासाठी जे मानसिक पाठबळ दिलं, ते या यशात अत्यंत मोलाचं आहे. घरची जबाबदारी आणि ‘सीए’ सारख्या कठीण परीक्षेचा अभ्यास यांचा समतोल राखणं सोपं नव्हतं, पण पत्नीच्या खंबीर आणि समजूतदार साथीमुळेच दादा हे अशक्य वाटणारं शिखर गाठू शकला.

मित्रांची साथ आणि गुरूंचे मार्गदर्शन

यशाच्या या १० वर्षांच्या प्रदीर्घ प्रवासात वेळोवेळी आर्थिक आणि मानसिक पाठबळ देणाऱ्या मित्र-मैत्रिणींचाही खूप मोठा वाटा आहे. प्रमोद, मदन, स्वप्नील, संतोष, सुहास, संदीप, विवेक, प्रज्ञा आणि प्रार्थना या सर्व मित्रांनी प्रत्येक कठीण प्रसंगी रणजित दादाच्या पाठीशी खंबीरपणे उभे राहत त्याचा आत्मविश्वास वाढवला.
त्याचप्रमाणे, त्याच्या व्यावसायिक वाटचालीत आणि सीएच्या कठीण प्रवासात ‘BBCP & Associates’ चे सीए सुमित सर आणि सीए आशिष सर यांचे मार्गदर्शन, प्रोत्साहन आणि सातत्यपूर्ण सहकार्य अत्यंत मोलाचे ठरले. या गुरूंच्या विश्वासाने आणि योग्य दिशादर्शनामुळेच अनेक मोठ्या आव्हानांवर मात करत हे यश संपादन करणे शक्य झाले.

१० वर्षांचा वनवास आणि आई-वडिलांचे डोळे

सलग १० वर्षे रणजितने या एकाच ध्येयासाठी स्वतःला झोकून दिलं होतं. वडील बाबुराव आणि आई सुशीला यांच्या थकलेल्या डोळ्यांतली उमेद आणि भाऊ रोहितची साथ रणजितला प्रत्येक अपयशानंतर पुन्हा जिद्दीने उभं करायची.

रुरलस्टोरी कडून मानाचा मुजरा

आज ‘सीए रणजित घरपणकर’ हे नाव घेताना अभिमानाने ऊर भरून येतो. हा विजय केवळ एका व्यक्तीचा नाही, तर आंबवणे आणि दिंडेवाडीच्या त्या मातीचा आहे, जिथे जिद्दीची माणसं जन्माला येतात.

तरुणांनो,रणजित दादाचा हा प्रवास आपल्याला हेच शिकवतो की, तुमची परिस्थिती कितीही गरिबीची असो; जर तुमच्याकडे आजी-आजोबांचे आशीर्वाद, आई-वडिलांचे कष्ट, मामा-मामींचा आधार, जोडीदाराची साथ, मित्रांचे प्रेम आणि गुरूंची योग्य दिशा असेल, तर जगातील कोणतीही कठीण परीक्षा तुम्हाला रोखू शकत नाही.

रणजित दादा, तुझ्या या ऐतिहासिक यशाबद्दल तुला ‘रुरलस्टोरी’ कडून मानाचा मुजरा! तुझा हा प्रवास पिढ्यानपिढ्या प्रेरणा देत राहील.

लेखक: जोतीराम बाबु शिंदे